Waarom ik analoog fotografeer

Analoog fotograferen (8 van 24)

LAURIE – Ik heb leren fotograferen met een analoge camera: eentje die werkt op fotorolletjes. Toen ik mijn eerste kreeg was ik zeventien en ik was een dromer. Ik was verzot op alles van dat ding: hoe zwaar hij was, hoe de wereld eruit zag als ik door de zoeker keek – mooier namelijk – en de kl’k als het apparaat een foto maakte. 

Analoog fotograferen (13 van 24) Analoog fotograferen (14 van 24)

Zo verliefd ben ik nog steeds. Verliefder dan ooit op een jongen. Ik heb namelijk nog geen onvolmaaktheden ontdekt aan de analoge camera. Nou, wel onvolmaaktheden, maar dat zijn tegelijkertijd z’n krachten. Oké, dat vergt uitleg. Ik vergelijk het met een menselijke situatie.

Stel je een jongen voor op de bank, daarnaast sta jij als vrouw. Er is iets aan de hand waardoor je van streek bent. Je schreeuwt en je huilt en je roept ik kan niks, het gaat allemaal mis. Tijdens jouw dramatisch monoloog, staart de jongen je aan. Vervolgens lacht hij naar je en zegt hij: meid, maak je niet druk.

Analoog fotograferen (19 van 24) Analoog fotograferen (20 van 24) Analoog fotograferen (22 van 24)

Dit gebrek aan empathisch vermogen is dan misschien een onvolmaaktheid, maar tegelijk een zegen. Stel je eens voor dat de jongen in dit voorbeeld mee ging schreeuwen en huilen en riep: ja, je hebt helemaal gelijk, het gaat allemaal mis, wat vreselijk!

En zo is dat ook met analoge camera’s. Komt-ie:

De onvolmaaktheid:Man voelt niet met me mee.  De zegen:Zijn relativeringsvermogen helpt me de dag door. 
De onvolmaaktheid: Een analoge camera kan maar 8 tot 36 foto’s per rolletje maken. De zegen:Doordat ik aangewezen ben op fotorolletjes met weinig foto’s, móet ik wel nadenken voor ik klik. 
De onvolmaaktheid:Een analoge camera heeft geen schermpje waarop ik mijn foto’s terug kan kijken. Het duurt een week voor je ze kan bekijken. De zegen:Ik wil tijdens mijn vakantie (of familiedag, etentje, wandeling) nog geen napret hebben. Tijdens mijn vakantie vier ik vakantie. Als ik weer thuis ben, lever ik het rolletje in en dán doet het ultieme verrassingseffect zijn werking. 

Waar heb ik ook al weer foto’s van gemaakt? Zou die ene van dat mooie plekje op het strand gelukt zijn? Een week later haal ik mijn envelop met foto’s op en is dat envelopje een schát met herinneringen. Veel waardevoller dan als ik ze tijdens de vakantie al tien keer had bekeken.

Een schermpje kan ook handig zijn om te kijken of je foto’s gelukt zijn. Maar geen schermpje voorkomt hersenloos klikken en dan eens kijken of het lukt. Geen schermpje dwingt tot goed nadenken over wat en hoe je fotografeert. 

De onvolmaaktheid:De foto’s kunnen mislukken. De zegen:Ja. Het rolletje kan vast komen te zitten, licht vatten, ik kan verkeerd belichten. Dat is niet leuk. Maar het plaatst foto’s en de waarde die ik eraan kan hecht wel in perspectief. Een mislukt filmrolletje is geen mislukt leven. Bovendien: je SD-kaart kan ook crashen of beschadigd raken. Zelfde idee. 
De onvolmaaktheid:Je moet zelf dingen (diafragma, sluitertijd) instellen. De zegen:Wil je leren fotograferen, is analoog dé manier. Dag theorieboeken over fototechniek, hallo praktijk. Ik wil geen overbelichte negatieven ophalen bij de fotowinkel, dus ik denk goed na. Ik zet een lichtmeter op mijn telefoon (zijn talloze apps van) en ga het uitproberen. En als de foto’s wel allemaal overbelicht zijn, weet ik dat ik iets verkeerd heb gedaan. Een harde les. 

Oja, en je hebt ook veel analoge camera’s waar je niets in hoeft te stellen.

De onvolmaaktheid: Je moet naar de winkel: veel werk en dúúrt lang.  De zegen:Ik las laatst op dit blog: we vergeten wel eens dat we foto’s maken om naar te kijken. Dat doen we niet als we ze alle duizend op een harde schijf mikken. Als je een fotorolletje inlevert, kun je ervoor kiezen ze gelijk af te laten drukken.

Mijn zwager Erik zei een keer: creativiteit begint bij beperkingen. Als een klein meisje alleen een theezakje heeft om op te tekenen en niet eens potloden, maar alleen het puntje van een lucifer, maakt dat haar creatief. Zo is het wat mij betreft ook met fotograferen. De beperkingen van een analoge camera maken het een uitdaging.

Analoog fotograferen (24 van 24) Analoog fotograferen (23 van 24) Analoog fotograferen (16 van 24)

Ik ben dus nog steeds verliefd. Ik wil mijn compositie en belichting perfect maken omdat ik maar één shot heb voor die, zeg, mooie dauwdruppels op de tent. Ik hou van het klikgeluid. Ik breng mijn rolletje vol verwachting weg en wacht met het bekijken van de foto’s tot ik met een kop thee aan de keukentafel zit.

Haha, ik ben steeds niet tevreden met deze tekst omdat ik zo enthousiast ben dat ik het niet eens uit kan leggen. Ik vergeet nog zoveel wat ik mooi vind aan analoog fotograferen: alle soorten en maten fotorolletjes – kleur, zwart-wit, lichtgevoelig of juist niet. Het ambacht van het vak: fotorolletjes kundig in de camera leggen, handmatig scherpstellen. De degelijke, mechanische draaiknoppen. Laat mij maar. Ik ben verliefd en praat wartaal.

Analoog fotograferen (21 van 24) Analoog fotograferen (15 van 24) Analoog fotograferen (7 van 24) Analoog fotograferen (6 van 24)

(Kijk, bewogen. Mislukt. Deze zou je op je digitale camera deleten, misschien? Maar op dat kleine schermpje van je camera had je nog niet gezien hoe lief deze jongen kijkt naar zijn kersverse vriendin. En hoe fijn hij het misschien vindt als die foto bewaard blijft. Ik bedoel maar.) Analoog fotograferen (3 van 24) Analoog fotograferen (2 van 24) Analoog fotograferen (1 van 24)

De foto’s in dit bericht zijn gemaakt met verschillende camera’s, onder andere de Olympus Pen, Canon A1 en Mamiya 645. De eerste twee zijn kleinbeeld-camera’s, de laatste is een middenformaat-camera. Het verschil zit hem in het fotorolletje dat je gebruikt: respectievelijk gewone fotorolletjes (zoals bij de Hema) en middenformaat-rolletjes. 

Ik laat mijn foto’s nooit afdrukken maar laat ze alleen ontwikkelen. Vervolgens scan ik ze met een speciale negatiefscanner (Epson V500) en heb ik de foto’s digitaal op mijn computer.

Analoog fotograferen (4 van 24) Analoog fotograferen (5 van 24) Analoog fotograferen (10 van 24) Analoog fotograferen (11 van 24) Analoog fotograferen (17 van 24) Analoog fotograferen (18 van 24)Analoog fotograferen (12 van 24)

 

18 gedachten over “Waarom ik analoog fotografeer

  1. Pingback: Nieuws van Laurie Karine

  2. Lisette

    Je bent zo enthousiast!
    En maar goed ook, want wist je wel dat jij een van de personen bent waarom ik ook graag wil fotograferen? Dat komt echt door jouw enthousiasme.
    Dat je dat even weet. :-)

    Reageren
  3. Pingback: Gewoon iets leuks | Een blog van melk en honing

  4. Daisy

    Ik las dit artikel net en ik vroeg me iets af. Je zegt “Ik laat mijn foto’s nooit afdrukken maar laat ze alleen ontwikkelen. Vervolgens scan ik ze met een speciale negatiefscanner (Epson V500) en heb ik de foto’s digitaal op mijn computer.” Hoe werkt dit dan?(: Waar laat je ze ontwikkelen? Ik ben benieuwd!

    Reageren
    1. Laurie Bericht auteur

      Hee, wat leuk dat je reageert. Nou, als je een rolletje volgeschoten hebt moet je hem terugdraaien (sommige camera’s doen dat automatisch) en dan heb je dus een fotorolletje. Normaal gesproken breng je die naar een fotozaak (of Hema) om foto’s te laten afdrukken, niet? Er zitten dan in het envelopje van de foto’s ook altijd negatieven (van die strookjes). Je kunt er ook voor kiezen (zowel bij een fotowinkel als ook bij de Hema) om alleen die negatieven te ‘kopen’. De foto’s worden dan niet afgedrukt. Je kunt vervolgens die negatieven zelf onder een speciale scanner scannen om de foto’s in groot formaat op je computer te krijgen. Die scanner zet dus dat kleine plaatje om in een grote foto. Ik heb dus de Epson V500 maar je hebt ook kleine ‘negatiefscanners’ waarmee je dit kunt doen. Ik hoop dat ik je zo geholpen heb, uitleggen is niet m’n sterkste kant. Laat je het weten als je nog vragen hebt? Liefs Laurie

      Reageren
  5. Frederik

    Leuk om te lezen! Analoog en digitaal fotograferen is inderdaad een wereld van verschil! Zelf ooit fotograferen geleerd in de jaren zeventig (vorige eeuw dus). Van Afgamatic (speciaal formaat film) naar Nikon F2. En uren in de doka doorgebracht (contactafdrukken maken, heel erg leuk en leerzaam). Anno 2014 is iedereen fotograaf en de camera’s van nu bieden zoveel comfort dat je met minimale kennis nog altijd perfecte foto’s kunt maken. Heb je helemaal geen (dure) Fotoacademie meer voor nodig! Beste leerschool overigens, vind ik zelf in ieder geval, is de straatfotografie. Succes met je blog!

    Reageren
    1. Laurie

      Dankjewel, wat een lief bericht! Ha, geweldig dat je ook in een doka hebt gewerkt. Dat heb ik nog nooit aangedurfd, op belichtingen van een zelfgebouwde camera obscura op fotopapier na. Ooit wil ik het misschien wel doen, maar ik zou het wel spannend vinden.

      Reageren
      1. Frederik

        Ik kon werken in de doka van mijn vader (was destijds professioneel fotograaf) en had dus de beschikking over alle apparatuur. Zo nu en dan ging ik wel eens mee, wanneer hij in opdracht moest werken. Op die manier heel veel geleerd. De combinatie van gekozen diafragma, sluitertijd en de lichtgevoeligheid. Doka was ook leerzaam (voornamelijk zwart-wit fotografie destijds). Films ontwikkelen (tijd in de gaten houden!) en vervolgens de negatieven laten drogen net als naderhand de afdrukken zelf. Tegenwoordig koop je via marktplaats voor een grijpstuiver een complete doka-set (vaak nog vrijwel nieuw). Zwart-wit film ontwikkelen en afdrukken is niet zo moeilijk. Voor kleurenfotografie moet je nauwkeuriger te werk gaan. Overigens, ik heb in de afgelopen jaren veel laten ontwikkelen via de HEMA! Ontwikkelen en afdrukken ging altijd perfect. Veel professionele fotografen lieten haastklussen ook vaak via de HEMA doen. Maar ja, de HEMA (hier in Groningen) heeft geen eigen foto-afdeling meer. En de eerste keer via de ontwikkelcentrale (ingehuurd vanwege kostenreductie) was voor mij ook de laatste keer. Heb nog zwart-wit film (Kodak TRI-X) in de koelkast liggen. Raak weer enthousiast door jouw blog Laurie!

        Reageren
  6. Sanne

    Wat een ontzettend fijn berichtje! Zo leuk, de onvolmaaktheid tegenover de zegen. Super goed beschreven. Inderdaad, die vakantie napret (of van wat voor leuks je dan ook hebt gedaan) is fantastisch met analoge fotografie. Ik maak er echt een moment van, wanneer ik mijn negatieven heb opgehaald (ik laat ze inderdaad ook niet afdrukken (veel goedkoper ook, haha)) en ze gaan inscannen met de scanner… en daarna allemaal stuk voor stuk bekijken, heerlijk. Vind ik echt een van de fijnste dingen om te doen! Je hebt daar echt gelijk in met je stukje! Dus mooi beschreven :). Ook inderdaad met het mislukken van foto’s, dat biedt weer perspectief. Maar ik kan er alsnog erg van balen hoor! En, wat ik ook wel vind, is dat een foto soms nog toffer wordt door een light leak of per ongeluk dubbele belichting.
    Analoge fotografie is gewoon zo spannend, het is zo leuk om te doen en het zorgt er inderdaad zeker voor dat ik veel meer nadenk over de foto. Ik klink nu misschien als een oma, maar tegenwoordig gaat alles zo snel en bij analoge fotografie is juist dat geduld en wachten en uitkijken naar het ontwikkelde rolletje zo fijn. Het geeft veel meer waarde aan de foto’s, vind ik. + het hele effect, de kleine onvolmaaktheden op de foto’s zelf die typisch zijn voor analoog, vind ik ook heel mooi.
    Nou, lange comment, haha! Maar ik werd zo blij van je bericht!
    Laurie, heb je toevallig nog meer op dit blog staan over analoge fotografie, of kan ik je fotootjes nog ergens anders op het web bewonderen?
    Liefs!

    Reageren
    1. Laurie Bericht auteur

      Hoi Sanne! Dankjewel voor de ontzettend leuke reactie. Daar word ik dan weer blij van. Ja, ook ik maak er een geniet-moment van als ik de foto’s ga scannen. Ik heb dan allerlei regels voor mezelf. Pas als alle foto’s van één strookje negatief zijn gescand, mag ik ze alledrie (of zes, of acht, hoeveel er ook maar op staan) bekijken. Dat is dan extra spannend. En leuk om een andere oma te ontmoeten, dat langzame is zo fijn. Oh, ik word er blij van dat je enthousiast wordt van het bericht! En ja, mijn fotografiewebsite is http://www.lauriekarine.nl. Daar staat toevallig een bruiloft op die ik laatst analoog heb gefotografeerd. En jij? Heb jij nog ergens fotografie staan? Groetjes, Laurie

      Reageren
      1. Sanne

        Hoi Laurie!
        Ik zie nu, dat de e-mail die ik van je heb gehad, een comment hier was!
        Ik heb je terug gemaild, heb je dat ontvangen?
        Haha.
        Liefs

        Reageren
  7. Victor

    Als men voortaan vraagt aan me waarom ik nog analoog fotografeer krijgen ze een link naar je blogbericht!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *