Vliegen tot de zon komt

IMG_3122

Bijna huppelend loop ik na werktijd naar het station. Ik moet me inhouden niet te gaan dansen. Eén van de fijnste gevoelens in het algemeen vind ik de werkdeur achter je dichttrekken – wetende dat je vakantie is begonnen en je je tas kan gaan pakken. 

Het kriebelt in mijn buik. Ik ben vrij en vertrek vrijdagmorgen met eenderlievevriendinnen Lotte naar Vietnam. Vietnam!

Ik droom naar de zon. Naar de chaos van de steden, naar de uitgestrekte groene velden. Ik droom van slapen in bepakte nachttreintjes en slapen met uitzicht. Ik droom naar leven met de dag, rijst eten als ontbijt en van bootje dobberen tussen kleine waterlantaarntjes – in maangloeiende nachten.

Ik droom en droom en droom. Van vliegen tot de zon komt.

Dan begin ik toch een beetje te dansen; ik huppel en zwier de trap op bij Leiden Centraal (half in gedachten verzonken. Heeft er vast vrolijk uitgezien. Of lomp. Weljaaa, tralalaaaa!).

2016 en ik staan dankbaar aan.

Gaan!

BoatWomen-of-Vietnam-dreamstime
Bron

6 gedachten over “Vliegen tot de zon komt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *