Veertig dagen naar de brievenbus met spa blauw onder de arm

JORIEKE – Tot aan pasen loop ik elke dag naar de brievenbus om een kaartje te posten naar iemand dichtbij of ver weg. Daarnaast probeer ik te vasten van warme en luxe dranken: ik plaats daarvan drink ik koud water. Ik wil stil staan bij het gegeven dat het eigenlijk verre van normaal is dat ik altijd toegang heb tot heerlijke koffie, luxe sappen en honderd soorten thee.

P1000262

In ons introductieblog op aswoensdag leggen Laurie en ik uit wat de vastentijd omvat en waarom we willen schrijven over onze veertigdagentijd-projecten. Hier kun je het blog teruglezen.


‘Bevestig het werk van onze handen. Het werk van onze handen, bevestig dat’ – Psalm 90:17

Ik ga elke dag een kaart of een brief versturen. Naar mensen dichtbij en ver weg, naar bekenden en naar onbekenden. Van vrolijke brieven tot bemoedigende brieven tot zomaar-even-kaartjes. Door dagelijks een boodschap op papier te zetten en daar goed voor te gaan zitten, maak ik meer tijd vrij voor de mensen om me heen. De tekst uit Jesaja 58, wat gaat over vasten, is hierbij mijn leidraad:

7 Is het (vasten) niet: je brood delen met de hongerige,
onderdak bieden aan armen zonder huis,
iemand kleden die naakt rondloopt,
je bekommeren om je medemensen?
8 Dan breek licht door als de dageraad,
je zult voorspoedig herstellen.
Je gerechtigheid gaat voor je uit,
de majesteit van de HEER vormt je achterhoede. 
9 Dan geeft de HEER antwoord als je roept;
als je om hulp schreeuwt, zegt hij: ‘Hier ben ik’. 

Ik ben benieuwd wat dit voor anderen kan en mag doen, maar ook wat dit voor mij zal betekenen. Het lijkt me bijzonder als God, wanneer ik daarvoor bid, mensen in mijn gedachten zal brengen waarvoor ik kan schrijven. En ik hoop dat ik iets van Zijn licht mag uitdragen door lieve, vriendelijke en bemoedigende woorden door te geven. En dat bedoel ik in alle nederigheid, waarbij ik hoop en vertrouw dat God het werk van mijn handen zegent.

P1000257

Veertig tinten blauw

Daarnaast wilde ik vasten van iets wat ik als vanzelfsprekend ervaar. Om opnieuw te beseffen dat het God is die de bron van alles is. Elke ademteug is van God. Elke stap die ik kan zetten. Elke cent die ik verdien. Elke avond wanneer ik onder een warm en droog dekbed kan gaan liggen.

Ik zat op de fiets naar huis, twee dagen voor aswoensdag, toen ik een ingeving kreeg. Dit kwam in mijn gedachten: ik ga veertig dagen alleen (koud) water drinken. Geen warme thee meer. Geen luxe koffie op werk. Geen frisdrank, geen wijn, geen vruchtensappen. Niet omdat ik vind dat ik daar niet van genieten mag. Ik word gelukkig van wijn en spijs en ben dankbaar voor de gezellige momenten die daarbij horen. Maar dat ik altijd toegang heb tot goed eten en drinken, is eigenlijk verre van normaal. En dan denk ik niet alleen aan de schrijnende armoede in ontwikkelingslanden, maar ook over de meer dan 70.000 Nederlanders die afhankelijk zijn van de voedselbank. Die blij zijn als er een keer oploskoffie in een pakket zit, of pakjes Fristi voor de kinderen.

large
Bron: We Heart It

Er zullen ongetwijfeld momenten komen dat ik af zal vragen waarom ik, en in deze context kan ik dat zeggen, in Godsnaam dit aan het doen ben. En ik vraag me ook af of ik het vol ga houden. Maar ik denk dat dat precies het doel zal moeten zijn. ‘Ontbering, zodat ik me als behoeftig mens tot God zal keren.’ 

 

4 gedachten over “Veertig dagen naar de brievenbus met spa blauw onder de arm

  1. Olivia

    Met de Ramadan die net afgelopen is, stond ik weer even stil bij onze eigen vastentijd. Erg mooi geschreven en een prachtig idee voor de komende vastentijd.

    Reageren
    1. Jorieke Bericht auteur

      Hoi Olivia, dankjewel! Leuk om te horen dat het je op ideeën brengt! Ik hoop dat je een goede en gezegende vastentijd hebt gehad.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *