Vasten van kleding – update II

LAURIE – Met een tas kleding en mijn camera loop ik door het park. Ik stop bij een boom. Ik wil mijn mooiste jurken ophangen in de natuur, zodat je die ene bijbeltekst mooi in de praktijk kan zien. Waarom maak je je zorgen om kleding? Kijk eens hoe de veldbloemen groeien: ze werken niet maar zijn prachtig. Dat dus. Ik probeer een wit jurkje in de takken te hangen, maar het ziet er niet uit. Ik loop te prutsen om hem mooi op te hangen.

Kijk toch naar de bloemen (2 van 21)

Het jurkje bungelt vormloos richting de grond. Met naald en draad probeer ik er iets van te maken. Ik steek de draad door het jurkje en knoop hem vast aan een kleerhangertje. De naald valt op de grond, ik word er chagrijnig van. Als de draadjes eindelijk goed zitten, doe ik een paar stappen achteruit en: nog steeds hangt-ie lelijk.

Kijk toch naar de bloemen (1 van 21)

Kijk toch naar de bloemen (3 van 21)

Dat jurkje heeft een lijf nodig om hem mooi te maken, denk ik terwijl ik de moed verlies. En dan denk ik: dat is natuurlijk juist het idee. Dat jurkje op zich is niet mooi, dat hangt maar wat (in tegenstelling tot de takken van de bomen die hun bladeren fier opheffen). Dat jurkje wordt pas mooi met een lijf erin. Dus de schoonheid zit niet in het kleedje zelf.

Jouw rondingen, jouw gevulde heupen maken dat die ene rok prachtig staat. Misschien denk je: mij staat niets. Maar daar geloof ik niet in. M’n meest gevulde vriendinnen hebben kledingstukken die hen prachtig staan. Bovendien: het gaat niet om je lichaam. Ja lekker, net zei je nog van wel. Maar ik vertel even een anekdote.

Kijk toch naar de bloemen (4 van 21)Kijk toch naar de bloemen (5 van 21)Kijk toch naar de bloemen (6 van 21)

Kijk toch naar de bloemen (7 van 21)

Mijn vriend en ik zijn in een kledingwinkel. Ik pas een paars bloesje. Nou, ik heb het aan hoor. En ik stap het pashokje uit. Ik vind het vreselijk staan, dus ik neem een houding aan van: kijk dit me eens niet staan. Schouders naar beneden, hoofd naar voren en ik trek een verveeld hoofd.

Daar heeft Gertjan altijd een hekel aan. Waarom laat je dit aan me zien, je vindt het tóch niet mooi. Hoezo, vraag ik, hoe weet je dat? Nou, door hoe je erbij staat. Bij het volgende kledingstuk, een groene jurk, kom ik stralend het pashokje uitgedanst. Ik draai een rondje met opgeheven hoofd: mooi hè? Gertjan: als je zo had gedaan bij dat paarse bloesje, had dat ook mooi gestaan.

Oftewel: het ligt niet aan mijn lichaam. Mijn lichaam was bij het paarse bloesje en bij de groene jurk even hetzelfde. En ja, sommige dingen staan niet, en ja, het ene model staat beter dan het andere. Maar wat doorslaggevend is, is je uitstraling. Die maakt jou mooi. Je schoonheid zit binnenin je en ligt niet in dingen – kleding, mascara – buiten jou.
Kijk toch naar de bloemen (8 van 21)Kijk toch naar de bloemen (9 van 21)Kijk toch naar de bloemen (10 van 21)Kijk toch naar de bloemen (11 van 21)

Dit sluit prachtig aan bij een lezing die ik doorgestuurd kreeg van een lezeres. Hier kun je hem luisteren. Het is een preek van pastor John die vertelt over innerlijke en uiterlijke schoonheid. 

Uw schoonheid moet niet gelegen zijn in uiterlijkheden, zoals kunstig gevlochten haar, gouden sieraden of elegante kleding, maar in wat verborgen ligt in uw hart, in een zacht en stil gemoed. Dat is een onvergankelijk sieraad dat God kostbaar acht. 

Ik leg de focus van mijn schoonheid aan de buitenkant – en ik denk veel vrouwen met mij. Ik verzorg mijn huid, maak me mooi op, doe mooie kleding aan. Pastor John zegt in deze lezing: leg daar nou niet je grootste accent. 

Die moeite kun je veel beter in je hart stoppen. Denk er niet continue aan hoe je overkomt in je uiterlijk, maar ook, of – vooral aan hoe je overkomt in je innerlijk. De echte ik is niet mijn gezicht, de echte ik is niet mijn lijf, de echte ik zijn niet mijn kleren, maar dat ben ik. Een mens. Dat mag ik zijn. Een mens, geen pop, geen model. 

Kijk toch naar de bloemen (12 van 21)Kijk toch naar de bloemen (13 van 21)

Meneer John zegt er nog veel meer moois over wat ik hier niet allemaal na ga zeggen, maar één ding vond ik zo prachtig. Dat bijbelstuk zegt dus: laat je schoonheid gelegen zijn in een zacht en stil gemoed. Een zacht en stil gemoed? Waarom is dat zo waardevol? Nou, wie vertrouwt op God en werkt aan een mooi innerlijk, mag rustig zijn. En wat zijn de mooiste vrouwen? Rustige vrouwen. 

Pastor John gokt, en ik denk dat hij wel een punt heeft:

een vrouw die iedere minuut in een spiegel kijkt of haar lippenstift wel mooi zit, die elke ochtend een uur bezig is met haar make-up, een vrouw die steeds in de etalageruit kijkt hoe haar haar zit, een vrouw die heel de dag denkt aan haar lichaamsgewicht, zo’n vrouw is ten diepste bang. Niet rustig. Niet stil. 

Pastor John zegt: daarom is een rustige en stille geest zo waardevol. Een vrouw mag vertrouwen op God, ze mag mooi zijn voor God – met een mooi innerlijk. Dan kan ze rustig zijn. Niet bang, niet vol zorgen. Ze hoeft niet bang te zijn voor hoe ze eruit ziet. Ze mag vertrouwen op God. Ze is onbevreesd.  

Kijk toch naar de bloemen (14 van 21)Kijk toch naar de bloemen (15 van 21)
Kijk toch naar de bloemen (16 van 21) Kijk toch naar de bloemen (17 van 21) Kijk toch naar de bloemen (18 van 21) Kijk toch naar de bloemen (19 van 21) Kijk toch naar de bloemen (20 van 21) Kijk toch naar de bloemen (21 van 21)

 

 

 

 

7 gedachten over “Vasten van kleding – update II

  1. Marije

    Laurie, wat prachtig geschreven. Ik kan wel eens chagrijnig door de stad lopen om HET item te vinden waarin ik mij ‘opeens’ mooi voel. Zo vervelend. Maar het is al fijn dat ik het herken 😉

    Reageren
    1. Laurie Bericht auteur

      ja, stom is dt hè. en dat je je dan ook, na het passen, zo lelijk voelt in je ‘oude’ kleding, zo heel onverzorgd. terwijl je wel blij met die kleding de deur uit ging. dat vind ik zo’n vreemd gevoel! en het is ook heerlijk om mooie kleding te kopen, maar toch wringt het altijd ergens. gek :) x

      Reageren
  2. Nynke

    kijk dit me eens niet staan. Schouders naar beneden, hoofd naar voren en ik trek een verveeld hoofd

    Haha, vooral dat hoofd zie ik helemaal voor me. Daar ben ik ook heel goed in, maar ik geef Gertjan groot gelijk: voortaan stralend uit het pashokje komen!

    Reageren
  3. Pingback: Afsluiting vasten van kleding (update III) - Een blog van melk en honing

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *