Vasten van kleding – update I

LAURIE – Vrijdagochtend. Voor de negende keer in twee weken wurm ik mijn benen in dezelfde donkerblauwe spijkerbroek, trek ik hetzelfde witte shirt uit de kast en snel ik hetzelfde groen vest aan. Bij deze outfit horen mijn vrolijke zalmroze schoentjes. En dan: shit. Ik moet vanmiddag een belangrijke fotoshoot doen. Zouden mijn leren laarzen niet netter staan?

3

Mijn vastenproject gaat over kleding. Veertig dagen lang draag ik drie setjes, of eigenlijk twee: één heel nette (voor bijzondere momenten) en twee gewone. Vandaag zit ‘gewoon’ setje één in de was, dus draag ik ‘gewoon’ setje twee. En ik heb met mezelf afgesproken dat daar mijn sportieve, jolijke, vrolijke, meisjes-achtige zalmroze schoentjes bijhoren.

Ik trek mijn cognac-kleurige leren laarzen aan en bekijk mezelf in de spiegel. Kijk, dat staat mooier. Stoer, volwassen, vrouwelijk, zelfverzekerd. In die roze schoentjes voel ik me ineens net een springerig meisje van zestien. In deze laarzen sta ik net wat, ja, steviger in mijn schoenen. Ik kan wel een kleine boost gebruiken bij deze opdracht.

Maar is dit niet juist waarom ik aan het vasten ben? Waarom hecht ik waarde aan wat ik aantrek? 

1

En wat maken jullie je zorgen over kleding? Kijk eens naar de lelies, kijk hoe ze groeien in het veld. Ze werken niet en weven niet. Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen. Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de oven gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen?

(Mattheüs 6)

Ik schop mijn leren laarzen uit met een boel tegenzin en ik trek mijn spring-in-het-veld-laarsjes weer aan. Een paar minuten daarna stap ik de deur uit en de rest van de dag denk ik niet meer aan mijn schoeisel, maar maak ik gewoon heel mooie foto’s. Opdrachtgever was meer dan tevreden. En dat lag niet aan mijn schoenen.

6

2

Zondagochtend. Ik sta voor mijn kast. Vandaag mag ik iets anders aan! Ik mag me weer op eigen kracht zo mooi maken als een lelie in het veld. De zondag telt niet mee als vastendag en de afgelopen twee zondagen was ik niet thuis en ik had toen geen andere kleding bij me dan mijn vasten-kleding. Nu ben ik thuis. Dus ik kan weer! Hoezee.

Ik sta voor mijn kast. Ik staar… naar mijn kast. Ik trek een jurkje over mijn hoofd. Shit, panty erbij, waar heb ik die? Grijp in mijn panty-bak. Hè, kan die bruine niet vinden. Jurkje weer uit. Trek een bloesje over mijn hoofd. Kijk in de spiegel. Nee, zo voel ik me vandaag niet. Shit. Wat moet ik aan?

Tekeningetjes (5 van 14)

On-ge-lófelijk. Ik heb drie weken gevast, drie weken lang heb ik iedere dag beseft: het is niet vanzelfsprekend dat ik zoveel kleding heb. Drie weken lang een vreemd misserig gevoel als ik mijn kledingkast zag vol mooie, ontoereikende kleding. En nu mag ik iets moois uitkiezen en ik heb gelijk weer zo’n stressig wat-moet-ik-aan-moment. Bah. Waar komt dat vandaan?

Het wordt mijn mooie knie-lange blauwe jurk. Ik flaneer ermee naar de kerk, voel me een mooie vrouw. Ja, ik voel me mooier dan ik me de afgelopen drie weken gevoeld heb. Ik vind het heerlijk en tegelijkertijd een beetje triest. Hoe kan het, dat ik er zó van geniet om me mooi te kleden? Om een hulsje om mijn lichaam te doen en daar blij van te worden?

4

Ik denk er de komende tijd nog over na. Voor nu kijk ik naar de bloemen. Zij weven niet, ze rekenen niks af bij de Zara. Zelfs ik ga in mijn blauwe droomjurk niet gekleed als één van hen. Als God de bloemen al zulke mooie kleding gegeven heeft, met hoeveel meer zorg zal hij mij dan niet kleden? 

3 gedachten over “Vasten van kleding – update I

  1. Roos

    Heel herkenbaar, met name je zondagochtend frustratie….! Erg hè? Krachtig dat je toch je leren laarzen uit hebt gedaan en mooie bevestiging dat het alsnog een succesvolle shoot werd! Tof!

    Reageren
  2. Pingback: Kijk toch naar de bloemen in het veld

  3. Pingback: Afsluiting vasten van kleding (update III) - Een blog van melk en honing

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *