Je hart volgen

JORIEKE – Buiten hoor ik het waaien. De vogels zijn nog in diepe slaap en geef ze eens ongelijk. Mijn wekker is nu al drie keer afgegaan. Ik wil blijven liggen, mijn dekbed verder over mijn oren trekken. Voor de vierde keer druk ik mijn wekker uit, en werp mezelf langzaam uit bed. Ik.moet.eruit.

P1010728

Onze blog met ideeën voor de vastentijd hebben jullie al kunnen lezen. Ik heb een paar dingen uit de lijst gekozen, waaronder net als vorig jaar weer het vasten van luxe dranken.

Maar eigenlijk was er nog iets. Er was één ding op de lijst waar ik zo snel mogelijk overheen las. Waarbij ik tientallen redenen bedacht waarom dat heus niet persé bij de vastentijd zou horen. Dat het heus niks met het christelijk geloof te maken heeft. En het heeft toch niks met mijn relatie met God te maken? Om dichter tot Hem te kunnen komen?

Gij zult 40 dagen niet snoozen.
Wat een rotidee.

Ik kán namelijk niet zonder snoozen. Volgens mij doe ik dit al sinds de middelbare school. Ik zet mijn wekker expres een half uur eerder. Maar eigenlijk is het verschrikkelijk. Je wordt er moeër van en ook al ben je steeds eventjes blij dat je er nog niet uit hoeft; na vijf minuten wordt dat weer ruw verstoord.

Het leek me een goede les in discipline om veertig dagen het snoozen uit te bannen. Om direct uit bed te gaan, met wat voor gezucht en gesteun dat ook gepaard zal gaan.

Bovenstaande blog stond al even in concepten. Ik was van plan om hem dit weekend af te schrijven en online te zetten.

Gisteren bereikte het intens verdrietige nieuws me dat een oud collega, van mijn leeftijd, noodlottig om het leven is gekomen. Onwerkelijk. Niet te bevatten. Ik zie hem de hele tijd voor me: goedlachs en energiek. Wat een groot gemis voor zijn geliefden.

Het voelt enorm wrang om te schrijven over mijn moeite om ’s ochtends uit bed te komen. Waar heb ik het over?!

Hij was een prachtig persoon. Boordevol enthousiasme en levenszin. Hij werkte bij ons om zijn jeugddroom financieel waar te maken: de wereld rondzeilen met twee vrienden. Waar veel mensen praten over ‘wat zou ik ooit graag het roer willen omgooien’, deed hij dat. Letterlijk en figuurlijk. Hij verkocht al zijn spullen en acht maanden geleden zijn ze vertrokken. Waar weinig personen daadwerkelijk de stap zouden durven maken, ging hij de avonturen tegemoet.

Gisteren kwamen we met de collega’s bij elkaar. We huilden, lachten, haalden mooie herinneringen op. Bekeken foto’s en filmpjes van hem. We filosofeerden over wat voor persoon hij was. Hij was een smaakmaker. Door alle collega’s geliefd. Hij bracht schwung, gezelligheid, en toonde altijd diepe interesse voor de mensen om hem heen. Hij volgde zijn hart en stak anderen hiermee aan. Hij is onvergetelijk.

Weg met snoozen, en het zeuren erover. Ik zal in de ochtend uit bed stappen en de dromen zoeken. Ze omarmen en uitleven. Ze doorgeven. Ik ben ’t verplicht. Is het niet voor mijn eigen discipline, dan is het wel voor de zijne: de discipline om je dromen te leven en je hart te volgen.
Zolang als het duren mag.

P1010720

4 gedachten over “Je hart volgen

  1. lia

    Prachtige verhaal weer Jorieke, wat heb je het weer mooi verwoord. Heel erg triest, zo’n jong leven met zo’n mooie droom. Ineens over door een noodlottig ongeval.
    En inderdaad, leef je dromen en volg je hart en geniet van elke dag die je gegeven wordt. En deze las ik pas en vond ik heel erg mooi:
    Leer van gisteren, leef voor vandaag en hoop op morgen.

    Reageren
  2. Reinate

    Dat zet je wel aan het denken hé? We moeten dankbaar zijn voor iedere dag dat we gezond wakker mogen worden i.p.v. dat we snoozen om de nieuwe dag niet te omarmen. Hier ook een groot probleem…
    Veel sterkte met dit verlies!

    Reageren

Laat een reactie achter bij Reinate Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *