Ik loop niet eens in één zee tegelijk

Blog (7 van 8)

LAURIE – Zo heel bang ben ik niet. Ik fiets met gemak om drie uur ’s nachts door gure buurten in Utrecht, ik pak spinnen met mijn blote handen en loop tot de uiterste punt van een ravijn. Maar de zee vind ik eng. Heel eng. 

Het is begonnen toen ik vroeger in Frankrijk was, bij de Atlantische Oceaan. De golven zijn daar (soms) meters hoog. Als kind heeft mijn vader me verteld hoe gevaarlijk dat kan zijn, met onderstromingen en voor je het weet word je meegetrokken tot ver onder de zee. Daar werd mijn angst geboren.

Toen ik pubers was, maakten mijn vader en moeder en ik een tocht langs de Atlantische Oceaan in Frankrijk. Ik hield me die vakantie bezig met foto’s maken van lieve huisjes enzo, terwijl m’n vader en moeder in het water dartelden (stel ik me zo voor). foto7 foto11

foto54 foto58 foto59foto64 foto66Zie je ze? Dat zijn toch monsters? Als ik dit soort foto’s zie, voel ik de angst in mijn buik. En ook van het lieflijke plaatje hieronder. Ieder ander ziet misschien een mooi uitzicht op zee, ik zie onpeilbare dieptes en ik voel de onderstroming al aan m’n tenen rukken. Vaak slik ik het wel in, maar de angst zit er.

foto22

hoge duinen

Brr.

Afgelopen zomer was ik in Portugal. Porto. Een stad aan dezelfde Atlantische Oceaan waar ik als kind vaak zo heb gebibberd. En ik voelde weer precies wat ik toen voelde, al kon ik het nu beter uitleggen.

Ik voel namelijk tegelijkertijd een enórm verlangen. De golven zijn vreselijk eng, maar ook zo aanlokkelijk, aantrekkelijk. En dat maakt die angst irritant. De golven lijken op een hemels bubbelbad van écht water. Zeewater. Zout, echt water, gemaakt door God, waar je in heen en weer geslingerd kan worden.

Het gevoel van iets heel eng vinden en het tegelijkertijd heel graag willen is niet zo leuk, ik word er verdrietig van.

Dat had ik als kind en dat heb ik nu, in Porto, weer. En ineens denk ik: sjonge jonge wat ben ik een sukkel. Ik kan hier wel blijven staan, kijken en bij iedere golf de angst in m’n lichaam voelen, maar daar word ik niet blij van. Ik móet het proberen. Ik wil het. Ik ben toch geen watje. Ik word me adrenaline gewaar. En stap naar de strandwacht.

Zijn de golven gevaarlijk? 

Strandwacht kijkt me aan.

Hahahaha, gevaarlijk? Wat bedoel je? Nee, deze zee is half dood, meisje. Helemaal niet gevaarlijk. Als het stormt, is het gevaarlijk, maar nu niet. 

Ik kijk de strandwacht aan.

Maar er is bijna niemand in zee, behalve die jongens daar.

Strandwacht kijkt me aan.

Vind je het gek. Het is hartstikke koud. Geen weer om te zwemmen.

Ik kijk de strandwacht aan.

Wacht.

Bedoelt hij dat hij er niemand zwemt, omdat het koud is? Ik als Nederlander ben wel wat gewend.

Wat moet ik doen als ik daar in die golven ben?

Strandwacht kijkt me aan.

Je moet niet te ver weg zwemmen. Wat: nee natuurlijk niet? Wat bedoel je? Wat je moet doen als je in de golf bent? Nou, gewoon, blijven staan. Of springen. Wat je wilt. 

Ik kijk de zee aan. Die jongens daar, die zijn er. In dat enge, heerlijke, onderstromende, begerenswaardige water. Je zou er maar zijn, heen en weer bewogen worden door de zéé, door het aanraken van het water zowel in de Portugese als wel in álle zeeën zijn die de wereld met elkaar verbinden. Niets dan water om je heen en onder je. Deinzen.

Blog (1 van 8) Blog (2 van 8) Blog (3 van 8) Blog (4 van 8) Blog (5 van 8) Blog (6 van 8) Blog (7 van 8) Blog (8 van 8)

Zie je de druppels op m’n huid? Oceaandruppels. Zout water uit de Atlantische Oceaan. Ik heb het gedaan. Wel een uur. Zelfs de strandwacht kreeg me er niet meer uit. Ik heb een paar keer naar hem gezwaaid. Dit was denk ik m’n meest blije moment van het héle jaar (echt).

3 gedachten over “Ik loop niet eens in één zee tegelijk

  1. Annemiek

    Een docent vergeleek net het diepste verlangen van mensen met de onderstroom van de zee. Dat je ergens héél erg naar kunt verlangen, maar het tegelijkertijd doodeng kunt vinden. Dat je het tóch wel wilt, eigenlijk, ondanks je angst. En vlak nadat hij dat zei las ik dit. Mooi mooi.

    Reageren

Laat een reactie achter bij Annemiek Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *