Hé daar, lief Ibiza,

IMG_2181

Ik moet je eigenlijk eerst even mijn excuses maken. Het zit zo: als ik het over jou had, kreeg ik het gevoel me in te moeten dekken. Dat deed ik zelf, hoor. Stralend zei ik tegen anderen dat ik je op zou zoeken. En steeds weer zei ik er vlug achteraan dat het zeker niet was vanwege je vele clubs en beachparty’s. Want laten we eerlijk zijn, dat is vooral hetgeen je bekend maakt. Dat spijt me. 

Een paar dagen met jou, en ik voel me enorm blij en rustig. Ik vind je bijzonder. En gastvrij.
Alle soorten mensen voelen zich welkom bij jou. Vertel eens, hoe doe je dat? Groepen vriendinnen, oude omaatjes, gezinnen met een baby’tje. Feestgangers, zonzoekers en waterfanaten. Hippies, yuppen en yoga aanhangers. Studenten, senioren en sangria sluipers. Allemaal stralen ze, genieten ze.

Misschien is het vanwege de bijzondere kleuren die je omhullen. De zachte gloed die je typeert. Misschien is het vanwege de geur van de dennenbomen, die uitnodigen tot fijne plekjes in de schaduw. Het hete zand, je sprankelende verkoeling van de zee. Het niks moeten en alles mogen.

Ik wikkel mijn haren in een knot. Het danst, door het zachte briesje, door zilt en zand. Het doek van de parasol klappert gemoedelijk tegen de hemelsblauwe lucht. Ik kijk naar een meisje met een emmertje en een gietertje, gehurkt en in opperste concentratie. Spaanse opa’s hoor ik heel hard lachen, terwijl ze een volgend kaartje leggen.

In het water draai ik een pirouette met mijn gezicht omhoog naar de zon. Stralen van zonlicht verwarmen mijn hoofd. Ik snak ernaar en heb het zo gemist.

’s avonds zoek ik de grote beer en de kleine beer. Het is al zo laat, maar ik heb nog steeds dezelfde jurk aan met blote armen, en loop de hele week op slippers. Zaligheid.

Ik kom bij je tot rust, en word tegelijk gevoed met een tomeloze energie en volop nieuwe ideeën. En zin om ze uit te voeren. Dat komt denk ik omdat je me geven kunt waar ik zo van hou: een mooie en ruige natuur, heel veel water om me heen, het Mediterrane ritme, gezellige terrasjes onder olijfbomen en ontelbaar veel leuke en liefelijke restaurantjes. Met heeeeeeerlijk eten. Daar heb je me.

Vrijheid. Dat is wat past. En een vrolijk gevoel van dankbaarheid overheerst.
We hebben het goed, bij jou.

En als ik je nog eens op kom zoeken, dan vertel ik dat weer even stralend aan anderen.
Ik ga naar Ibiza. Punt. 

♥ Tip: La Paloma in San Lorenzo: sfeervoller kan haast niet; een restaurant met een terras onder citroen- en sinasappelbomen, gerund door een voltallige familie.   
♥ Tip: La Oliva in Dalt Villa Ibiza Stad: restaurant in een schattig, bruisend steegje. Zaaaalig eten. En zalige sangria, die ik thuis nog ga proberen na te maken. 
♥ Tip: Een auto huren en over het eiland rijden. Van het ene schattige baaitje naar de andere, door de heuvels, over stoffige zandweggetjes, langs olijfgaarden en door Ibiza stad. Liefde.

P1010936

IMG_2695

P1010898

IMG_2158

P1010878

IMG_2165

P1010885

IMG_2681

IMG_2162

IMG_2171

6 gedachten over “Hé daar, lief Ibiza,

  1. Laurie

    Wauw, Jorieke, wat heb je dat mooi geschreven! Wat schitterend :) en wat cool zo, in brief-vorm. Heel mooi verhaal en ik krijg er haast pijn in m’n buik van zo graag wil ik daar ook zijn. Wat een mooie foto’s, ik voel haast de warmte en het gevoel van droge lucht en blote voeten :) heel heel mooi.

    Reageren
    1. Jorieke Bericht auteur

      Dankje, wat fijn dat het lukt om het gevoel over te brengen. Het was daar echt héérlijk, ultiem genoten!
      En heel veel gelezen, ook lekker, hè? 😉

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *