Een bordje geluk

10608561_10205112380670408_2136901539673301734_oLAURIE – Haar flatgebouw is grijs, maar haar keuken warm. ‘Kom binnen, hier heb je thee. Ik ben al aan het toetje begonnen.’ Het ruikt naar vanille. En naar suiker. Op het gasfornuis borrelt een pan met room. 

Met een warme kop thee op schoot zit ik in de keuken van een vriendin. Deze week hebben we afgesproken dat ik help koken voor de Utrecht-vriendinnen. Officieel zijn we met negen, vanavond met vijf. En we maken er een feestje van vanavond. Niemand is er nog en wij maken een super-de-luxe diner.

Terwijl de gastvrouw-vriendin panna cotta met verse vanille bereidt, kijk ik voor me uit en ruik ik de vanille, hoor de pan op het gas borrelen en wortel in de warmte. Eerst kletsen we een hoe-was-je-reis-achtig gesprek – later duikelen we langzaam de diepte in en hebben we ziel-tot-ziel-praat – zoals dat gaat. En zoals het heerlijk is.

Iedere twee weken eten ‘we’ met elkaar. ‘We’ tussen aanhalingstekens omdat ik er bijna nooit bij ben. Altijd is het in m’n hoofd te ver reizen, heb ik te veel te doen, zie ik er stiekem tegenop om naar de afspraak te gaan en m’n veilige huisje te verlaten. Waarom? Weet niet. Dit keer ben ik er.

Al was er alleen dit vacuüm in de avond – van voorbereiden en praten – dan nog was dat het overstappen van de mentale drempel waard.  Dit vacuüm, het eten klaarmaken, nog voor de hoge begroetings-héééé’s en lachbuien losbarsten, is al zo goed. Ik heb vriendinnen nodig, ik word er blij van.

Dat blijkt weer, als één voor één iedereen binnen komt.

Blij, omdat ik met vriendinnen zo hard kan lachen als ik met niemand kan. Blij, omdat deze vriendinnen ook zo van lekker eten houden. Blij, omdat we elkaar duizend-en-één gemeende complimenten geven. Blij, omdat deze meiden over dezelfde dingen nadenken, niet schromen om eerlijk te zijn. Blij, omdat we lief voor elkaar zijn.

Vaak zie ik ze niet – maar het is goed. Volgende week maandag spreken we weer af. Ik denk dat ik ga.

2 gedachten over “Een bordje geluk

  1. Pingback: Dingen half doen | Een blog van melk en honing

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *