Auteursarchief: Jorieke

Van 2016 naar 2017

Terwijl ik opgekruld zit in de grote stoel, verwarmd met dikke kerstsokken, lees ik bladzijde na bladzijde. Op de achtergrond hoor ik het getik van de sjoelbak en kijk ik glimlachend naar m’n broers die de strijd aangaan. De kaarsjes branden, de thee dampt, de chocolade kerstkransen knipogen naar de grijpgrage handen.
Kerst 2016, je was een fijne.

Hoe zijn jouw feestdagen geweest? Ben je verwarmd door het samen zijn met familie of vrienden? Voelde je je opgebouwd en vertrouwd in het gezelschap?

Laura van ‘What about her’ citeerde een tekst uit ‘Schrijvend tot jezelf komen’ van Saskia de Bruin. Het is zo zo zo mooi – lees maar:

Heeft iemand je wel eens verteld dat je helemaal goed genoeg bent?
Dat je mooi genoeg, lief genoeg, wijs genoeg, sterk en slim genoeg leeft?
Heeft iemand gezien hoe je je best doet te roeien met de riemen die je hebt
om te gaan met alles dat het leven je biedt
en dat je met alles dat je nu weet en kunt het best mogelijke doet?

Heeft iemand je al eens gezegd dat je wel even pauze mag nemen;
even rusten, even voldaan zijn omdat je voldoende doet om te voldoen?
Fluistert iemand je steun en bemoediging toe zoals:
Goed zo, Toe maar, Moet je doen, Je mag nee zeggen, Kom op, Je kan het, Volhouden,
Je moet niks, Laat maar los, ‘t is goed, Je durft het wel, Wat je ook doet, ik sta achter je?

Strijkt er iemand heel zacht langs je wangen als je slaapt
en blijft diegene een tijdje glimlachend van bewondering en trots bij je bed naar je kijken?
Zingt iemand slaapliedjes wanneer je niet kunt slapen
en kust iemand je wakker als je akelig droomt?
Is er iemand blij als je thuiskomt, en die je succes wenst als je weg gaat?

Is er iemand die het gefluister van je dromen hoort
en je aanmoedigt ze achterna te gaan
en je bemoedigt wanneer je onderweg obstakels tegen komt?
Is er iemand om je geluk mee te vieren, onbedaarlijk mee te lachen
en ook het zwartste zwart van je depressie mee tegemoet te treden?

Zegt iemand dat ieder gevoel dat je ervaart er mag zijn
en dat alles ook weer voorbij gaat; dat ‘t na iedere winter ook weer lente wordt?
Houdt er iemand van elke centimeter van je lijf;
van ieder vetrolletje en ieder mager plekje,
van alles dat heel en stuk en gezond en ziek is?

Is er iemand die vindt dat je mag luieren, soezen, hangen, lanterfanten, lummelen,
rotzooien, flierefluiten en rommelen zonder dat ‘het iets moet worden’?
Is er iemand die je toejuicht en zegt dat je vals mag zingen? Gekker dan gek mag dansen?
Rare kleren mag dragen? Glitters op mag als het jou uitkomt?
Je eigen stijl en smaak mag volgen? Niet mee hoeft in het gareel?

Mag gillen en keihard mag lachen,
Af en toe mag spijbelen? Bonbons mag smikkelen?
Luidruchtig, kleurrijk en ongewoon mag zijn?
Is er iemand die zeker weet dat jouw intuïtie altijd het beste met je voorheeft
en dat dit het kompas is waar je wel op vaart?

Is er iemand die blij is dat je bestaat,
en je nooit zou willen missen omdat er niemand is zoals jij?
Weet iemand dat je altijd het beste doet dat je op dat moment kunt
en is er iemand die dat goed genoeg vindt
ook al kan het morgen misschien beter?

Is er iemand bij wie je tegelijk thuis bent en op avontuur,
iemand op wie je kunt bouwen zonder gevangen te zijn?
Is er iemand die teder fluistert dat je net zo perfect bent als een musje, een sneeuwvlok,
een regendruppel in de lente, een kusje van een kind?
Is er iemand die echt van je houdt?

Ik wens nu dat jij zelf diegene bent.
Ik wens je de ontdekking:
Je was het zelf op wie je wachtte.

Opdat je mag genieten van je familie, vrienden en misschien ook je grote liefde om je heen. Maar dat je ook heel erg mag genieten van je eigen gezelschap. Dat je lief bent voor jezelf en jezelf waardeert. Van al je ruwe schaafsels en stramme vlakjes tot je shining centimeters. Dat je jezelf mag zien door de ogen van God – zoals Hij van je houdt en je kent, inclusief ieder vezel en alle haren op je hoofd (en je snorretje en die ene verdwaalde zwarte haar op je kin en misschien soms ook de haren op je tanden. álles.)

Dat jouw ik ontzettend blij is dat ie met jou 2017 in mag stappen.
Ik wens het je toe!  -X

P1010663

Ik ren en ren en ren

foto-3

Terwijl ik in de metro sta, pompt de adrenaline nog meer door m’n ledematen. Al die hardlopers, die opgewonden rumoer veroorzaken, die praatjes met elkaar maken als was één familie. Ik pluk zenuwachtig aan mijn startbewijs op mijn buik. Check, ‘ie zit goed.
‘Jorieke’ en ‘1/4 Marathon’ valt er vanaf te lezen. Vriendin Jojanneke glimlacht moederlijk en lief naar me (ik moet een paar keer panisch uit m’n ogen hebben gekeken gok ik). ‘Komt goed Jo’tje, jij kan dit’.  Lees verder

Als er niks meer over is

Hé, hoi, dat is even geleden. Ik ben benieuwd hoe het met jullie is, en als je aan het vasten bent, hoe dat je vergaat.

Als er niets meer over is

De afgelopen twee weken denk ik na over een gesprek dat ik voerde met een vriendin. Ik probeer steeds de juiste woorden op papier te zetten, maar het gaat in vlagen en dat wát ik er precies mee zou willen zeggen, komt nog niet op. Misschien helpt het als ik maar gewoon begin.  Lees verder