Afsluiting vasten van kleding (update III)

LAURIE – Een jaar geleden deed ik tijdens de vastentijd veertig dagen aan ‘kledingvasten’. Dat deed ik omdat ik vaak met kleding bezig was: ik dacht er veel aan en kocht het veel. Veertig dagen mocht ik niets nieuws kopen en beperkte ik mijn kledingkast tot drie setjes. Ik heb er nog steeds geen afsluitend blog over geschreven. Vandaag dan eindelijk.

Kijk-toch-naar-de-bloemen-20-van-211

Bizar dat ik het vorig jaar als een uitdaging zag om veertig dagen geen kleding te kopen. Eigenlijk waren er drie redenen om even rust te nemen wat betreft kleding. Die redenen ga ik vandaag langs en ik vertel wat ik het afgelopen jaar heb geleerd. Eén ding kan ik alvast zeggen: het vasten was een noodzakelijke periode van rust. Ik ben niet doorgegaan met het dragen van drie setjes kleding – gelukkig niet – maar er is wel veel veranderd. Lees maar.

1 Mijn kledingkast is te vol

Wat er in de vastentijd gebeurde 

Ik wist niet wat ik eigenlijk in m’n kast had hangen – vond veel niet echt leuk en was eigenlijk continue ontevreden. Ik wist altijd wel iets wat ik nog ‘nodig had’.

Ik las veel over het kledingproject van Pink Ronnie. Zij heeft meerdere jaren niets gekocht en haar kledingkast steeds meer uitgedund tot wat ze echt nodig had. Lees maar, reuze-inspirerend. Waar ik ook blij van werd is het ‘Five Piece French Wardrobe’-idee dat uitgaat van een kledingkast met een aantal basisitems en vijf nieuwe kledingstukken per zomer en winter.

Pink Ronnie schreef ergens: ik ben blij met mijn kledingkast. Ik kan niets bedenken wat ik zou willen hebben. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik van die zin enthousiast werd. Sterker nog, kreeg er de kriebels van. Leuk en aardig, minder kleding kopen, maar niets meer willen hebben? Ho maar.

Hoe het nu gaat

De vastentijd heeft mijn standpunt daarin veranderd. En goed ook. Ik heb sindsdien alleen noodzakelijke kleding gekocht: nette jurken voor mijn werk, een spijkerbroek omdat de oude versleten was, nieuwe schoenen.

Ik begreep dat het kopen van nieuwe kleding echt niet nodig was – en dat ik echt al genoeg had – en dat wat ik heb ook echt mooi is. Ik koop tien keer liever één mooi, doordacht, eerlijk, bijzonder kledingstuk dan vijf goedkope in een opwelling. Ik heb geleerd dat het uiteindelijk gaat om het dragen van kleding – en dat de kick die je voelt als je iets koopt, alleen om het kopen gaat.

Een opmerking van (weer) Pink Ronnie heeft me bezig gehouden: draag mooie kleding waarvan je houdt, niet kleding die je mooi vindt. Ik had veel kleding die ik mooi vond. Een strakke rok met geborduurde bloemen bijvoorbeeld, en drie lange rokken. Maar ik droeg ze nooit. Ik had een fleecetrui die ik vaak aanhad, thuis, maar die ik eigenlijk weg wilde doen, want ik vond hem niet mooi.

Is dat niet te gek voor woorden? Ik wilde kleding weg doen die ik droeg en kleding houden die ik niet droeg. Ik snapte ineens wat Pink Ronnie bedoelde: kleding waarvan je houdt is niet automatisch alle kleding die je mooi vindt. In het ‘houden van’ is het aspect van ‘graag dragen’ even belangrijk als het esthetische aspect.

Inmiddels is mijn kledingkast véél kleiner dan hij was. En hij krimpt nog steeds. En hoe kleiner mijn kledingkast, hoe liever ik ervoor sta. Ik weet wat ik heb, er zijn geen ‘zwarte gaten’. Alles wat ik heb, ken ik, draag ik en ik hou ervan. Mijn fleecevest hangt erin en twee lange rokken zijn eruit. Ik kan intens genieten om een gewassen en gestreken maar óude jurk uit de kast te pakken en die aan te trekken. Ik heb ‘m al lang, maar hij is nog even mooi. Dat kon ik me eerst niet voorstellen.

2 Teveel kleding kopen is niet duurzaam

Wat er in de vastentijd gebeurde 

Gifstoffen die in de aarde terecht komen om mijn t-shirt wit te maken, naaisters die onderbetaald krijgen en kinderen die werken om mijn spijkerbroek te naaien: ik wist het, maar toch ging ik door met kopen. Dat wilde ik niet meer. Dus ging ik als een malle op zoek naar duurzame initiatieven: fair trade kleding, biologisch katoen.

Tot iemand tegen me zei: het duurzaamste kopen is niet kopen, hè? Bam. De oplossing zit ‘m in de wortel. Ik moest veranderen, niet de kledingwinkels waar ik naartoe ging. En veertig dagen geen kleding kopen bleek een goede basis om me daarvan bewust te worden.

Hoe het nu gaat

Inmiddels heb ik weinig nieuwe kleding gekocht, heb ik mijn kast uitgedund en ben ik vanuit die basis op zoek gegaan naar fair trade kledingmerken. Die zijn er genoeg! M’n voornemen is voortaan hoofdzakelijk daar kleding te kopen, óf tweedehands, óf het zelf maken. Dat lukt niet altijd. Ik heb laatst mijn sokken en panty-voorraad aangevuld bij een niet-ecologische winkel, bijvoorbeeld – en ook mijn schoenen heb ik niet op faire-tradeheid gecheckt.

3 Ik was gefascineerd door kleding

Wat er in de vastentijd gebeurde 

Blogs bekijken, online winkels afzoeken: ik was er veel mee bezig. In ‘echte’ winkels was ik onrustig en wilde de mooiste items ontdekken, veel passen en mooie dingen kopen. Dat onrustige gevoel van ‘nooit genoeg hebben’ voelde niet goed. Als je dit leest en me niet kent, klinkt het misschien alsof ik volledig gebiologeerd was door kleding: nou, dat valt ook wel weer mee, maar wel te veel naar mijn zin.

Tijdens de vastentijd vond ik al snel een bepaalde rust. Iedere dag trok ik één van de drie paren aan die ik van te voren had samengesteld en dat was fijn. Ik hoefde niet te kiezen. Langzaamaan ging ook de onrust in de kledingwinkel weg, merkte ik dat het wel oké was zo, dat ik me ook mooi kon voelen als ik iets ouds aan had – en dat het heerlijk was om in een winkel te denken: ik heb niks nodig, ik ga hier gewoon weer weg. 

Hoe het nu gaat

Goed! Ik ben nog steeds veel met kleding bezig, want ik vind het leuk. Maar de focus ligt niet op meer willen. Ik heb weer zin om nog een ronde door mijn kast te gaan om kleding te verwijderen die ik niet draag: ik vind een lege kast zo fijn! Ik maak in mijn hoofd een lijst met dingen die ik graag zou willen. Gisteren heb ik bijvoorbeeld een jasje van Sissy Boy gekocht op Marktplaats – na een lange zoektocht naar zoiets. En ik wil heel graag een mooie, lieve, fair trade pyjama.

Soms ben ik bang dat ik dat vervelende ‘nooit genoeg’-gevoel weer terug krijg. Dat is soms zo: als ik langs Zara of Sissy Boy loop en ik zie mooie modellen jurken of broeken hangen, voel ik het weer. Soms loop ik langs de rekken, op Rotterdam Centraal zit zo’n prachtige Sissy Boy-winkel, en dan wil ik het liefst alles passen en weet ik duizend redenen waarom ik iets ‘nodig heb’. Maar mijn ratio is sterker geworden en kan dat gevoel dan makkelijk ‘bestraffend’ toespreken.

Ha – en over dat ‘nodig hebben’, die twee woorden wil ik eigenlijk niet meer gebruiken als het gaat om kleding. Schoenen heb ik wel eens nodig, maar kleding nooit: ik heb genoeg.

Waar ik nu meer mee bezig ben, is met mijn kleding goed onderhouden. Ik heb gemerkt dat als ik mijn kleding strijk, ik er beter naar kijk en het sneller zie als ergens een vlek in zit of als er een naad los zit. Ik kan het dan gelijk herstellen en dat zorgt ervoor dat alles mooi blijft. En ik ben eindelijk begonnen mijn schoenen goed te poetsen en sprayen.

Lees alle artikelen over kledingvasten:

  1. Inleidend artikel
  2. Update I
  3. Update II

Kijk-toch-naar-de-bloemen-19-van-211

Anders omgaan met kleding is een onderwerp waar veel over geschreven wordt de laatste jaren. Ik denk dat er bij jullie, lezeressen, ook wel dames zijn met hun eigen zoektocht. Ik ben benieuwd naar jullie verhalen, want hoeveel ik ook met dit onderwerp bezig ben – ik ben nog lang niet bij de duurzame levensstijl die ik zou willen. Dus als jullie ideeën hebben, of inspirerende gedachten die jullie verder hebben geholpen: ik lees ze heel graag hieronder! 

6 gedachten over “Afsluiting vasten van kleding (update III)

  1. Antina

    Knap vind ik het! Herkenbaar ook.. Misschien moet ik dat volgend jaar ook gaan proberen met de vasten periode :)

    Reageren
    1. Laurie Bericht auteur

      Ja, wij hebben dat allebei heel sterk he? Lekker met kleding bezig zijn! 😀 Het is leuk, maar het voelde voor mij soms dus niet fijn meer. Misschien leuk ja, om volgend jaar eens te proberen.

      Reageren
      1. Nynke

        Ha, ik denk dat er nu nog genoeg tijd over is hoor Antina 😉 We zijn nog niet eens op de helft!
        Ik ‘moet’ nu zwangerschapskleding kopen en ik merk dat ik er ook weer heel onrustig van word! (ik moet dat ene allermooiste jurkje uit deze winkel vinden etc).

        Knap dat je het na het vasten zo goed volhoudt trouwens :)

        Reageren
        1. Laurie Bericht auteur

          ’t Is eigenlijk niet echt een kwestie van volhouden, zo voelt het niet. Ik weet steeds dat ik het niet meer wil. En ik koop echt wel eens iets, maar niet meer zo obsessief als toen! Eigenlijk mag ik jou wel bedanken voor de blog van Pink Ronnie en je eigen ideeën over kleding trouwens, Nynke. Dankjewel!

          Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *